مذاهب آنان سخن رفت ، و او - با اين كه دشمن علويان بود - گفت : من در سامرا كسى را همطراز حسن بن على بن محمد ابن الرضا نديدم و نه سراغ دارم . او از نظر وقار و عفت و كرامت و عظمت در خاندان خودش : خاندان علويان و خاندان هاشميان ( عباسى ) حتى بر سالخوردگان آنان مقدم بود . و همچنين در نظر سرهنگان و وزيران و عموم مردم . يك روز كه پدرم براى رفع حوائج و رسيدگى به كارهاى مردم جلوس كرده بود و من پشت سر او ايستاده بودم ، پرده داران و پاسداران آمدند و گفتند : ابو محمّد ، ابن الرضا بر در است ( اجازهء حضور مىخواهد ) پدرم با صداى بلند گفت : اجازه بدهيد بيايد . من از جسارت پاسداران به شگفت آمدم كه مردى را با كنايه و لقب نزد پدرم نام بردند ، با آن كه جز خليفه يا وليعهد او يا كسى كه فرمان خليفه دائر به تجليل مقام او صادر شده باشد ، ديگرى را با كنايه و لقب ياد نمىكردند . مردى وارد شد كه گندمگون ، خوش قامت ، خوش صورت ، جوانسال ، ولى با ابهت و مهابت بود . پدرم كه او را ديد ، چند قدم به استقبال او شتافت و نديده‌ام كه با ساير بنى هاشم و حتى سرهنگان چنين كرده باشد . چون به هم رسيدند پدرم او